Wie voor het eerst een zakje matcha koopt en het bereidt als gewone thee, komt bedrogen uit. Het resultaat is vaak een bittere, klonterige vloeistof die in de verste verte niet lijkt op de felgroene, romige drank die je in hippe koffietentjes ziet.

Het geheim zit hem in de techniek. Matcha is namelijk geen thee die je laat trekken, maar een poeder dat je moet “suspenderen”. Dit is de natuurkunde achter het perfecte kopje matcha.

Het verschil: Infusie vs. Suspensie

Om te begrijpen hoe het werkt, moet je het verschil weten met normale thee:

• Infusie (Normale thee): Je hangt bladeren in heet water. De smaakstoffen trekken in het water, en de bladeren gooi je weg.
• Suspensie (Matcha): Je drinkt het blad zelf op. De theeblaadjes zijn vermalen tot een microscopisch fijn poeder. Dit poeder lost niet op (zoals suiker), maar blijft zweven in het water. Als je het lang laat staan, zakt het naar de bodem. Het doel van het zetten is dus om het poeder zo goed mogelijk te verdelen over het water.

Waarom die bamboeborstel (Chasen)?

Je kunt proberen te roeren met een lepel, maar dat werkt niet. Matcha-poeder is statisch en vormt direct klontjes zodra het water raakt. De traditionele bamboeborstel, de Chasen, heeft 80 tot 100 flexibele ’tanden’.

Deze tanden werken als kleine gardes die lucht in het mengsel slaan. Hierdoor ontstaan duizenden minuscule luchtbelletjes (micro-schuim). Dit schuim zorgt voor een zacht mondgevoel en maskeert de natuurlijke bitterheid van de thee.

Het stappenplan: De perfecte bereiding

Volg deze regels van de fysica en chemie voor het beste resultaat:

1. Zeven (De voorbereiding)

Door statische elektriciteit kleeft matcha in het blikje aan elkaar. Duw het poeder (ongeveer 1 tot 2 gram) altijd eerst door een fijn zeefje. Dit breekt de klonten vooraf al op.

2. Temperatuurbeheersing (Niet koken!)

Dit is de meest gemaakte fout: kokend water gebruiken. Kokend water (100°C) verbrandt de theedeeltjes en maakt de tannines in de thee extreem bitter. De ideale temperatuur ligt rond de 80 graden. Heb je geen thermometer? Laat je waterkoker koken, giet het water in een open kopje en wacht 5 minuten.

3. Maak eerst een pasta

Giet niet meteen al het water erbij. Begin met een klein scheutje water bij het poeder. Roer dit rustig tot een egale, dikke pasta (zoals je pannenkoekenbeslag maakt). Zo weet je zeker dat er geen droge klontjes meer zijn.

4. De ‘M’-beweging

Voeg nu de rest van het water toe (maximaal 60-80ml). Nu komt het echte werk: het kloppen.

Roer niet rondjes, alsof je soep roert. Dat creëert geen schuim. De techniek is een snelle, krachtige beweging vanuit je pols, waarbij je de letter M of W schrijft in de kom. Doe dit ongeveer 15 tot 20 seconden totdat er een stevige, lichtgroene schuimlaag op de thee staat.

Het resultaat: Umami

Als je het goed hebt gedaan, proef je nu “umami” (hartigheid). De thee moet romig aanvoelen, een beetje naar gras of spinazie ruiken, en een zoetige nasmaak hebben. Is het bitter en wrang? Dan was je water te heet of de kwaliteit van je matcha te laag.